Mijn naam is Richard.
Wat moet je nog meer weten ?
Iets over mijn achtergrond ?
Dat heeft er niets mee te maken.
Dat valt allemaal weg zodra je de oceaan oversteekt,
op zoek naar iets mooiers, iets spannenders,
en, als ik eerlijk ben, iets gevaarlijkers.
Na 18 uur vliegen,
drie films, twee plastic maaltijden, zes pilsjes en een slapeloze nacht
ben ik eindelijk in Bangkok.
Een trip naar de waterval ? Voor maar 1500.
Speciale prijs. Kom op.
Hé. Heb je onderdak nodig ?
- Ik vind zelf wel wat. - Wat zoek je ?
Dit is het dan. Bangkok. Waar het plezier hoogtij viert.
De toegangspoort tot Zuidoost-Azië.
Waar westers geld goed is voor namaakhorloges of een mes tussen je ribben.
Jongens en meisjes om te neuken. Alles kan.
- Waar je honger wordt gestild. - Heb je zin in slangenbloed ?
Wat ? Slangenbloed ?
Jazeker.
- Nou nee. - Wat is er mis met slangenbloed ?
- Het lijkt me niet zo lekker. - Lafaard.
- Zeker bang om iets nieuws te proberen. - Ik heb er gewoon geen zin in.
Je bent net als alle andere toeristen.
Alles moet op zijn Amerikaans.
Dus zeg nooit nee.
Biedt geen weerstand aan het onbekende.
Wees altijd beleefd.
Heren, dat was voortreffelijk.
En stap op tijd op.
Sta overal voor open en neem de ervaringen in je op.
En als het pijn doet,
is het vast de moeite waard.
Goedenavond.
Hebt u een kamer voor me ?
Alleen doen we allemaal hetzelfde.
We reizen de halve wereldrond
om ergens in een comfortabele hotelkamer TV te gaan liggen kijken.
Soms vraag je jezelf af...
We hebben het hier zo geregeld, let maar op.
.. wat heeft dat nou voorzin ?
Bedankt.
Welterusten.
En wat maakt het verdomme uit dat je alleen op reis bent ?
Het is nou eenmaal niet anders.
Iedereen blij ?
Is het gezellig ?
Klojo's.
- Hé, kan het wat zachter ? - Stelletje parasieten.
Ziektekiemen zijn jullie.
Godverdomme. Smerige kankergezwellen.
Jullie vreten de hele wereld op.
Hé.
Hé, jij daar.
- Heb je een blowtje voor me ? - Ik ben bang van niet.
Geen probleem, jongen...
.. ik zwem in de hasj.
Snap je wat ik bedoel ?
Je hebt geen idee.
Nee, je hebt gelijk.
Net wat ik nodig had.
Bedankt.
Het komt door het strand, weet je ?
Het was gewoon te mooi.
Ik kan het niet verwerken. Ik probeer me te beheersen,
maar ik kan me niet inhouden.
Het zit zo.
Het ligt op een eiland.
En het eiland is volmaakt.
Dat bedoel ik letterlijk.
Ik heb het niet over "goh, wat mooi".
Het is de volmaaktheid zelve.
Het kan niet beter.
Het ligt aan een lagune.
Met eb en vloed.
Omringd door bergtoppen.
Helemaal verborgen.
Taboe.
En het was nooit de bedoeling...
.. . dat er iemand heen zou gaan.
Maar een paar mensen gingen toch.
Mensen met idealen. Snap je wat ik bedoel ?
Ik heb het verdomme niet over de doorsnee toerist.
Geloof je dat er zo'n strand bestaat ?
Nee.
Dat vind jij zeker maar dom ?
Het maakt geen reet meer uit wat ik vind.
Ik laat het aan jou over.
Wat hadden we een idealen.
Parasieten waren we, anders niet.
We vraten de hele boel op.
Ik was de enige die de zaak probeerde te redden.
Ik had de oplossing.
Ik zei tegen ze: "We moeten hier weg".
"We kunnen hier niet blijven."
Maar ze wilden niet luisteren.
Ik wil je niet beledigen, maar...
.. . je bent hartstikke geschift, hè ?
Alsjeblieft.
Leuk je ontmoet te hebben.
Hetzelfde.
Kijk uit met de elektriciteit.
- Mevrouw ? - Rieleks.
Alles kits.
Hé, gozer.
Je hebt post.
- Wat ? - Op je deur.
Niet te geloven.
Hebt u...
Hallo ?
Iedereen heeft zo zijn dromen en verwachtingen,
maar je rekent er niet op dat je iets speciaals overkomt.
Dat gebeurt alleen in films.
En als het moment daar is, voelt het anders dan je zou denken.
Minder emotioneel.
Alsof het niet echt is.
Ik dacht dat de reactie nog wel zou komen.
Maar nee.
Naam: Daffy Duck.
Geboorteplaats: Luilekkerland.
De klootzak maakt het ons wel moeilijk.
De politie was pissig omdat hij een vals paspoort had.
Zet je handtekening maar.
Het is in orde.
Er staat dat hij al dood was toen je hem vond.
Maar ze vroegen me niet naar de kaart, dus...
Oké.
.. ik hield mijn mond.
Nog een prettige dag.
Succes.
Mag ik er even langs ?
Moet je horen.
Misschien bestaat dat eiland wel helemaal niet.
Of misschien is het wel onbereikbaar.
Ik vroeg me alleen af of je zin hebt om mee te gaan.
Hé, heb je zin om er van tussen te gaan ?
Op reis, bedoel ik ?
Samen met je vriendin en mij ? Dat wil zeggen, jullie tweetjes en ik ?
Er is een verborgen eil...
We willen allemaal graag iets nieuws doen, maar in feite doen we allemaal hetzelfde.
Ik had geen flauw idee hoe we er moesten komen.
Maar ik moet het hem nageven, Etienne was geweldig.
Hij regelde alles: kaartjes, treintijden, de hele rataplan.
Van Bangkok naar Surat Thani. Van Surat Thani naar Na Thon.
Van Na Thon naar Chaweng.
800 kilometer in 24 uur, voor minder dan 400 baht.
Een koopje, neem dat maar van me aan.
We waren op weg naar het onbekende.
Maar daar voor moesten we eerst de toeristische route volgen.
Het is voor elkaar. Morgen is het zo ver.
Te gek, man.
We gaan alleen niet naar ons eiland.
Dat ligt in een nationaal park waar niemand in mag.
Maar op dit eiland mogen we één nacht blijven.
Ja maar, dat is het verkeerde eiland.
Dat weet ik.
Hoe komen we dan van hier naar daar ?
- Zwemmend. - Zwemmend ?
We laten onze rugzakken op dit eiland achter en zwemmen de rest.
- Je kunt toch wel zwemmen ? - Natuurlijk.
- Nou dan. - Maar hoe ver is het ?
Geen idee. Een kilometer of twee.
- O, als dat alles is. - Doe niet zo flauw. Het is het waard.
We gaan met zijn drieën op avontuur.
"Kun je zwemmen ?"
"Ik wel. En ik heb een mooie vriendin. Lekker, puh."
Ook dat nog.
- Godverdomme. - Kun je er niet in ?
Sleutel verloren ?
Wat een afknapper.
Wil je een pilsje komen pakken ?
- Je bent beter af zonder haar. - Wat weet jij er nou van ?
Je kent haar niet eens.
Ik probeer hem te helpen. Hij heeft het moeilijk.
- Het geeft niet. - Zie je nou wel, Zeph ?
- Het geeft niet. - Hou er toch over op.
Laten we het dan eens hebben over wat voor een ijdeltuit jij bent.
Heel grappig. Wist je dat hij zijn kont afveegt met bladeren ?
Hij denkt dat hij Rambo is. Godallemachtig.
- Het zal wel. - Tjonge.
Ken je dat verhaal over die muizenkroket ?
Ja.
Van die vrouw die in een kroket bijt, waar een muis in blijkt te zitten ?
Dat is een fabeltje.
Precies. Het is altijd zo'n verhaal dat je via via hoort.
Nou en ?
Er doet hier op het moment ook zo'n fabeltje de ronde.
Over een strand.
Te mooi om waar te zijn, schijnt het.
Het ligt op een eiland.
Vanaf de zee is het niet te zien.
Moet je je voorstellen. Prachtig wit zand.
- Kristalhelder water, palmbomen. - Met kokosnoten en zo.
Maar het beste komt nog.
Plus meer dan genoeg wiet om de rest van je leven
aan één stuk door te roken.
Maar een paar mensen weten waar het is en die houden het geheim.
Niet dat iemand ooit één van die lui heeft gesproken.
Zie je nou wel. Het is een fabeltje.
Al moet ik zeggen dat als ik wist waar 't was,
ik er ook niet over zou reppen. Anders heb je zo heel Thailand
bij je op de stoep staan.
Wat denk jij ervan, Richard ?
Het is een leuk verhaal.
Hé, jij daar. Hier is je sleutel.
Ik weet dat het tegen de afspraak was, maar ik besloot om de kaart na te tekenen.
Het is niet de beste beslissing die ik ooit heb genomen.
Ik maakte mezelf wijs dat de ware reiziger z'n ervaringen deelt.
Maar als ik eerlijk moet zijn, was ik geen haar beter dan de rest.
Als de dood voor het onbekende.
Ik wilde het vertrouwde niet helemaal achterlaten.
- Richard ? - Ga je mee ?
Ik kom eraan.
Kom op.
Als Etienne wakker wordt, wordt hij boos.
Hij vindt het onzin om foto's van de lucht te nemen.
- Ik ben het met hem eens. - O ja ?
Kijk maar eens.
Ooit krijg ik zo de perfecte foto.
Hallo.
Besef je wel dat in de eeuwige diepte van het heelal
er vast ergens een planeet is die sprekend op de aarde lijkt
en waar jouw evenbeeld ons aan het fotograferen is ?
Je neemt eigenlijk een foto van jezelf in een parallel universum.
Ongelooflijk.
Weet je, er zijn oneindig veel werelden.
Waar al je dromen uitkomen.
Richard, zal ik je eens wat vertellen ?
Amerikanen beginnen altijd hoogdravend te zwammen als ze met je willen vrijen.
Sorry.
Ik vond het zelf wel aardig klinken.
Het is gewoon de lucht, meer niet.
Idioot.
Wanneer je verliefd op iemand wordt,
is er altijd wel een reden te bedenken waarom dit de ware voor je is.
Het hoeft geen goeie reden te zijn.
Omdat ze foto's neemt van de lucht, bijvoorbeeld.
Op den duur blijkt dat nou net de irritante gewoonte te zijn
waarom je uit elkaar gaat.
Maar in de eerste roes van verliefdheid
denk je dat je eindelijk gevonden hebt waar je al jaren naar op zoek was.
- Eén kilometer. - Twee.
- Richard ? - Weet ik veel. Ik kom uit Amerika.
- Nou en ? - Wij doen niet aan kilometers.
Hoeveel mijl denk je dan dat het is ?
Geen idee. Maar het lijkt een heel eind.
Als 't te ver is, verdrinken we.
Maar er is maar één manier om er achter te komen.
Dus kom op.
- Gaat het nog ? - Ja, geen probleem.
Volgens mij zijn we halverwege.
O, kut. Richard.
- Kut. - Wat ?
Ik zag een vin.
Hou je me nou voor de gek ?
Een vin.
Van een haai ?
Weet ik veel. Gewoon een vin. Daar, zo'n 100 meter verderop.
- Was het een grote vin ? - Ja.
En wat moet ik er verdomme aan doen ?
- Niks. Ik wou het alleen even kwijt. - Ik had het liever niet geweten.
- Sorry. - Er is nou toch niks meer aan te doen.
Ik zie Françoise niet meer.
Nee toch.
- Wat gebeurde er ? - Ze verdween gewoon onder water.
Ze werd naar beneden getrokken.
Ik zie haar nergens.
Kut, dat is haar tas.
Denk je dat het een haai was ?
Ik weet het niet.
Kut.
Hou me niet voor de gek.
Hufters.
Wat kun je toch lachen met die Fransen.
Zo'n gevoel voor humor.
Geen wonder dat jullie komieken zo wereldberoemd zijn.
- En Molière dan ? - Wie ?
Rot toch op.
Kom op.
Wat een massa wiet, zeg.
Deze kant uit. Hou je stil.
We hadden rechtsomkeer moeten maken.
Maar daar had ik geen zin in.
Het was veel te spannend.
Ik zei maar steeds dat we er bijna waren.
En dat het een waar paradijs was.
Als we die kant opgaan, komen we er vanzelf.
Kom op.
Nee, hè.
En nou ?
- Hoezo ? - Hoe komen we beneden ?
Hoe weet ik dat nou ? Verzin zelf ook eens wat.
- Springen. - Jij wilde toch zo nodig de baas zijn ?
Alleen maar omdat jij het in je broek deed.
En moet je nu zien waar we beland zijn.
- Springen is het beste. - Je mag het rustig overnemen.
- Dat wil je toch ? - Mij best.
- Daar kunnen we naar beneden. - Waarom springen we niet ?
Zet dat maar uit je hoofd.
Dat doen we niet. En wat naar beneden klimmen betreft,
zoiets stoms heb ik nog nooit gehoord.
- Wil je zeggen dat ik stom ben ? - Dat is nog zacht uitgedrukt.
- Laten we dit meteen afhandelen, lul. - Klootzak.
Kom op. Het valt hartstikke mee.
Het is helemaal niet eng.
Gooi de tassen naar beneden.
Oké, dan springen we.
O, kut.
Zag je dat ? Kut.
Te gek.
Gefeliciteerd.
Het kostte mij bijna een uur voor ik het lef had om te springen.
Nu was ik helemaal alleen, dus dat scheelt.
Ik zal jullie maar naar Sal brengen.
Jezus. Het is ons gelukt.
We zijn er.
Hé, wacht op ons.
Oké.
Het gaat goed.
Wat een lawaai.
Hoe gaat het ?
- Wat eten we vanavond ? - Eén keer raden. Vis.
Ik weet niet wat we hadden verwacht.
Een enkeling in 'n grot of een stelletje kampeerders. Maar dit niet.
- Keaty, hoe is het ? - Laat wat voor ons over.
Het was een wereld op zich.
Een hele gemeenschap van reizigers die zich hier hadden gevestigd.
Het drong ineens tot me door dat we onuitgenodigd waren komen opdagen.
- Die gozer van wie ik die kaart heb ? - Daffy.
Die is dood.
Dat meen je niet.
Hij heeft zijn polsen doorgesneden.
- Was je erbij ? - Ik heb hem gevonden.
Dat is slecht nieuws.
Hij was één van de oprichters van onze gemeenschap.
Maar hij raakte depressief.
Ze wisten niet wat ze met hem moesten, dus zullen ze hem wel verbranden.
Zijn er nog meer met een kaart ?
Ik denk het niet.
Heb jij hem verder aan iemand laten zien ?
Nee.
Mooi.
We zijn erg op onze privacy gesteld.
Hoor je dat ?
Moet je hem zien.
Wat is het hier waanzinnig mooi.
- Hallo, buurvrouw. - Hé, hier is je olie.
Hier, dit is voor jou.
Even opgelet, allemaal.
Morgen ga ik een heel eind fietsen.
Vicki.
Uitstekend. Hélène ?
Niet slecht.
Goed zo.
Kan het niet wat moeilijker ?
- Opschepper. - O, goed dan.
Dat is nog niks.
- Betweter. - Richard.
Te gek, Richard.
Nu hoor je er echt bij.
Het strand was ons thuis.
En de mensen die er woonden, onze familie.
We dachten niet meer aan wat we hadden achtergelaten.
Ik had mijn stekje gevonden.
Ik had mijn roeping gevonden.
Ik was verzot op het genot.
Sal was de baas.
Niet dat het wat uitmaakte. Het was geen sekte of zo.
Het was meer een badplaats voor mensen die niet van badplaatsen hielden.
.. hebben we gebouwd. Ook een paradijs moet je vormgeven.
Ze zaten er al jaren.
Niemand wist van hun bestaan, want ze hadden de buitenwereld niet nodig.
Ze gingen alleen soms naar het vasteland om hasj te verhandelen en rijst te kopen.
We kweken onze eigen hasj. We stelen niks van de boeren.
Weten die dat jullie hier wonen ?
Ja, maar we blijven bij elkaar uit de buurt.
Ze hebben beloofd dat we mogen blijven zolang er niet meer bijkomen.
- En dat vinden we prima. - Jullie hebben geluk gehad.
Keaty gaf maar om twee dingen.
Heer, dank U voor de twee hoekstenen van onze beschaving.
Het geloof en cricket.
Dan had je de Zweden: Christo, Sten en Karl.
Wij vissen graag.
En 's winters skiën we graag.
Dat komt er in Thailand niet veel van.
Dus je wacht.
Net zo lang tot er een vis komt opdagen.
Heb je hem ?
Kut. Ga weg.
En ik zeg u: "Ik zal u voeden".
Hou toch op.
Onze kok had de bijnaam Onhygiënix...
Aan de slag.
.. omdat hij geobsedeerd was door zeep.
Vis, vis, niks dan vis.
Ik stink nog steeds naar vis.
Er was voor iedereen wel iets leuks te doen.
Etienne kan goed voetballen.
Ik kan ook best voetballen.
- Ik heb er alleen geen zin in. - Waar heb je het over ?
- Ik klets maar wat. - Heb je een vriendin ?
- Hier ? - Of ergens anders.
Nee, hoezo ?
Ik klets maar wat.
Rechterarm over het wicket. Nog drie ballen. Wie snapt het nou nog niet ?
De enige die ik niet mocht, was Bugs, Sals vriend en onze timmerman.
Hé Richard, kun jij dit ook ?
Kun je dingen maken ?
Een man moet met zijn handen kunnen werken.
Hier gaan we, mensen.
Verrassing.
Elke gemeenschap heeft zijn rituelen.
Bij ons werden nieuwkomers getatoeëerd door hun voorganger.
- Dit gaat pijn doen. - Wat zei hij ?
Andy, die van jou moet iets dichterbij.
Jouw beurt, Richard.
O, God.
Jezus.
Godverdomme, dat doet zeer.
Het was echt een paradijs op aarde.
Behalve in één opzicht.
Verlangen is iets onontkoombaars.
De zon kan het niet verbleken en het tij kan het niet wegspoelen.
Ten eerste zit ze je maar op te jutten.
- Waar heb je het over ? - Ten tweede spreek je geen Frans.
Ten derde spreekt hij wel Frans.
Ten vierde is hij zelfs Frans.
Ten vijfde kan hij beter voetballen dan jij.
En ten zesde ben jij een rare.
Sommige meisjes vallen daar op, maar niet degene die jij leuk vindt.
- Is dat zo ? - Vraag maar aan je ex.
En ten zevende: moet je je duimen zien.
- Die zijn goed ontwikkeld. - Wat wil dat zeggen ?
Dat je videospelletjes speelt.
Jullie liggen elkaar van geen kanten.
Probeer je me soms iets te vertellen ?
Je maakt geen schijn van kans.
- Snap je wat ik wil zeggen ? - Bedankt.
Neem het ervan. Ga niet zitten kniezen.
- Dank je wel. - Graag gedaan.
Geen sprake van.
Laat me met rust.
- Ga weg. - Blijf van mijn bed.
- Ik weet hoe het moet. - Ik wil niet.
Het is zo gebeurd.
Ik moet ervoor naar het vasteland.
Ik ben ziek. Het kan niet anders, hè Sal ?
Je wilt naar een tandarts op 't vasteland ?
- Ja. - Geen sprake van.
Kom op.
Even flink zijn.
Hoe gaat het met jou, Richard ?
Prima.
Vind je dit wel acceptabel ?
Dit eiland is ons geheim.
Als we dat zo willen houden, moeten we daar wat voor over hebben.
Uitstekend.
Een hele goede instelling.
Dank je.
Mooi gedaan.
Hier heb je iets voor de pijn.
Hier drinken we op.
Heb je zin om mee naar het strand te gaan ?
Mij best.
Ben je gelukkig, Richard ?
Gelukkig ?
Ja, ik geloof van wel.
Het is hier gewoon fantastisch.
Vind je dat ik je links laat liggen ?
Maar het is wel zo.
Als Etienne's vriendin kan ik niet veel tijd aan jou besteden.
Maar er is toch geen reden dat je dat zou moeten ?
- Tijd aan me besteden, bedoel ik. - Natuurlijk wel.
Ik vind je leuk.
Heel leuk.
Weet Etienne hiervan ?
Nee.
Het is ons geheim.
Oké.
Moet je de garnalen zien.
Ze gloeien helemaal.
Kom mee.
We beloofden elkaar plechtig, en we geloofden het nog zelf ook,
dat niemand erachter zou komen.
- Ik wil met je praten. - Waarover ?
Over jou en Françoise.
Hoe bedoel je ?
Ik bedoel dat ik wil dat ze gelukkig is.
- Dat willen we toch allemaal ? - Hou je kop.
Hou in godsnaam je kop.
En als jij haar gelukkig maakt, wil ik jullie niet in de weg staan.
- Ik weet niet waar je het over hebt. - Ik weet het van jullie twee.
Hoor je me ? Ik weet ervan.
Iedereen weet ervan.
Je kunt de vissen niet zien.
Door de regen en omdat het zo donker is, zijn ze bijna niet te vangen.
Het kan wel dagen duren.
Tot we rammelen van de honger.
Geef hier.
Kom terug.
Ik hoor je niet.
En jullie horen mij niet.
- Een haai. - Kom terug.
Rustig aan.
Oké, oké.
Er zijn een paar dingen die je niet mag vergeten.
Ten eerste moet je kalm blijven.
Begrepen ?
Ten tweede mag je niet laten merken dat je bang bent.
- Jij kan het weten. - Want haaien...
Haaien ruiken dat je bang bent.
Net zoals ze bloed kunnen ruiken.
Dus geen wonder dat hij me aanviel.
Ik had niets anders verwacht.
Zo gaat het in de natuur.
Hij had zijn kaken wijd open.
Rijen met messcherpe tanden die glinsterden als diamanten.
Zijn staartvin zwiepte heen en weer en hij kwam op me af.
Ik zag mijn hele leven aan me voorbij trekken.
Ik had geen andere verdediging dan mijn reactievermogen.
En de overlevingsdrang die ieder mens heeft.
"Nee. Ik wil nog niet dood."
Het was hij eraan of ik eraan.
De haai wist het.
Ik wist het.
Maar, Jezus.
Het is niks persoonlijks. Zo is de wereld nou eenmaal.
Maar één ding kan ik me nog herinneren.
Terwijl het licht in zijn ogen doofde, sloeg er een vonk tussen ons over.
Alsof hij wou zeggen: Richard, jongen...
... smakelijk eten.
Het is een vreemd gevoel om een haai te doden, vind je niet ?
Het is maar een grote vis, Bugs.
Meer niet ?
Als het om een babyhaaitje gaat dat nog niet geleerd heeft om te doden,
is dat misschien wel zo.
Maar als het om een monster gaat dat bloed heeft geproefd,
dan is het een ander verhaal.
O jee.
Sorry, Bugs. Ligt het nou aan mij ?
Of worden jullie ook zo moe van dat natte weer ?
Misschien moeten we jouw totaal andere en vast erg interessante verhaal
maar bewaren voor een ander keertje.
Heel interessant.
- Welterusten, tortelduifjes. - Rot op.
Een poosje waren we zo gelukkig dat niets ons kon raken.
Als iedereen even wil luisteren.
Stilte.
We hebben een probleem. Zoals jullie misschien wel hebben gehoord,
zijn er een paar zakken rijst gaan beschimmelen.
- Omdat ze in dat schuurtje liggen. - We moeten rijst halen.
Daarom moet er iemand met me mee naar Ko Pha-Ngan om rijst te kopen.
Niet allemaal tegelijk.
Wil jij met me mee naar Ko Pha-Ngan ?
- Ik weet niet... - Ik wil wel met je mee.
Hoeft niet, Bugs. Richard doet het al.
- O ja ? - Wie vindt dat Richard het moet doen ?
Oké. Ik ga mee naar Ko Pha-Ngan.
Ik wil graag tandpasta en een tandenborstel, oké ?
Een nieuwe zwembroek en een nieuwe hoed.
Aspirines, paracetamol en zes pakken tampons.